ഋണം

ഋണം By Rema Pisharody January 23 2022
വാതിലിൽ ഭയം കോലം വരച്ച കാലത്തിൻ്റെ ബാദ്ധ്യത തീരാത്തൊരു ബാക്കിപത്രത്തിൽ നിന്ന് ഇനിയും പൊഴിയാതെ പോകുവാൻ മടിക്കാതെ കനലൊന്നുണ്ടത് കത്തുന്നു പൊള്ളിക്കുന്നു മഴകൾ പെയ്തേ പോയി എങ്കിലും തീരത്തൊരു പൊടിഞ്ഞ ശംഖിൽ ഇന്നും കരച്ചിൽ കേൾക്കുന്നുണ്ട്..

നെരിപ്പോട്

നെരിപ്പോട് January 22,2022 റാന്തലിൻ തിരി താഴ്ത്തി ഓർമ്മകൾ മങ്ങിക്കത്തി പാട്ടിൻ്റെയീണം തെറ്റി പകലോ മാഞ്ഞേ പോയി മുഷിഞ്ഞ കടലാസിലാധികൾ വരഞ്ഞിട്ടു പുകഞ്ഞ നെരിപ്പോടിലടക്കം ചെയ്തേ പോന്നു പിന്നോട്ട് പിന്നോട്ടെന്ന് വിളിക്കാറുണ്ടോർമ്മകൾ മുന്നോട്ട് മുന്നോട്ടെന്ന് കണ്ണുനീർക്കടൽക്കാറ്റ്

കളിവീട്.

കളിവീട്. Rema Pisharody January 21, 2022 ഇലവ് പൂവിട്ടൊരിടവഴിയും കടന്നൊരു- നിഴൽ മൂടി നിൽക്കുന്നൊരോർമ്മയിൽ പഴയതെല്ലാം തുടച്ചു മായ്ക്കും കോലു- മഷിപുരണ്ടൊരു സ്ളേറ്റും പിടിച്ചു- കൊണ്ടിവിടെ ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നു കണ്ണിലെ നഗരവിഭ്രമം മാഞ്ഞുപോയീടുന്നു ഇലകളെല്ലാം കൊഴിഞ്ഞുപോയീടുന്നു ഇതളതെല്ലാം വിടർന്നുവന്നീടുന്നു മഴു പതിച്ച മൺകൂട്ടിലെ നോവുമായ് പുതിയ പട്ടാഭിഷേകം തുടങ്ങുന്നു. ശിരസ്സിലായ് മുള്ളുനാരാൽ മെടഞ്ഞൊരു മകുടമുണ്ടതിൻ തേരോട്ടമുണ്ടതിൽ ഇലവ് പൂവിട്ട വഴികളിൽ, തുമ്പികൾ അവിടെ നമ്മളുണ്ടായീരുന്നു മാവിൻ്റെ ചുവടിലുണ്ടായിരുന്നൊരു കളിവീട്...

കൈറ്റ് ഫെസ്റ്റിവൽ

കൈറ്റ് ഫെസ്റ്റിവൽ Rema Prasanna Pisharody January 20, 2022 പട്ടങ്ങൾ പറന്നുപോകുന്നിതാ ആകാശത്തിൻ സ്വച്ഛമാം നീലപ്പട്ടിൽ വർണ്ണങ്ങൾ തൂവിക്കൊണ്ട് കെട്ടുപൊട്ടിയ പട്ടമെന്നപോൽ മേഘങ്ങളാ പട്ടങ്ങളെല്ലാം കൈയിലെടുത്ത് ചുംബിക്കുന്നു കൈകളിലാമ്പൽപ്പൂവും കൊരുത്തു നടന്നൊരു കൈതപ്പൂസുഗന്ധത്തിൻ ഗ്രാമത്തിലോണപ്പാട്ടിൽ പട്ടങ്ങൾ പറന്നത് പോലെയല്ലിത് ലോകമുൽസവമാക്കുന്നൊരു മേളയുമാഘോഷവും പട്ടങ്ങൾ കുരുങ്ങിയ- പഴയ പ്ളാവിൻ കൊമ്പിൽ കെട്ടുപൊട്ടിയ നൂലിൻ- ഓർമ്മകൾ ധ്യാനിക്കുന്നു! പട്ടങ്ങൾ പറക്കുന്നു മേഘങ്ങൾ തൊട്ടേറുന്നു, പട്ടങ്ങളൊരുങ്ങുന്നു വസന്തം തേടിക്കൊണ്ട് കൈകളിൽ നിന്നും നൂലു- പൊട്ടിയ പട്ടങ്ങളായ് കണ്ണിൽ നിന്നോടിപ്പോകും പ്രാണൻ്റെ നിശ്വാസങ്ങൾ ഓരോരോ രൂപങ്ങളിൽ ഓരോരോ പ്രപഞ്ചമായ് ഓരോരോ ചിറകുമായ് പട്ടങ്ങൾ പറക്കുന്നു കെട്ടിനിർത്തിയ മതിൽ ക്കെട്ടിനും മീതേ പറന്നിത്തിരി ആകാശത്തെ കൈയിലേയ്ക്കെടുക്കുന്നു.

അങ്ങനെ ഓരോരോ കനസുകള്

അങ്ങനെ ഓരോരോ കനസുകള് Rema Pisharody January 19, 2022 വായിക്കുവാനായെടുത്ത പുരാതനവായനശാലയിൽ *മൂകജ്ജി വന്നുവോ കാലം തണുപ്പിച്ച കാറ്റും, നിഗൂഢമാം കാലടിപ്പാടും പതുക്കെ സ്പന്ദിച്ചുവോ നെറ്റിയിൽ പൊട്ടിട്ട ബാല്യം- ഒരിത്തിരി കുട്ടയിൽ സ്വപ്നങ്ങൾ നെയ്തങ്ങിരുന്നുവോ? കെട്ടിച്ചമച്ചതെല്ലന്നതീന്ദ്രിയ- സത്യം പറഞ്ഞു പോകുന്നു കനസുകൾ പുല്ലിൻ്റെ തുമ്പിൽ തുളുമ്പി നിൽക്കും മഞ്ഞ് തുള്ളിപോലെന്നും നനഞ്ഞ പെൺകണ്ണുകൾ മുത്തശ്ശിയാൽ മരച്ചോട്ടിൽ തടുക്കൊന്നു തട്ടിക്കുടഞ്ഞ് നീർത്തുന്നു അതിൽ നിന്ന് പൊട്ടും പൊടിയും കണക്കെ കനവുകൾ ചിത്രശലഭങ്ങളായ് പറന്നീടുന്നു. പക്ഷികൾ പാടും നദിക്കരെ തോണിയിൽ നിത്യം പറന്ന് വന്നെത്തുന്ന കാറ്റിലായ് ചിത്രങ്ങൾ തുന്നുന്ന മേഘങ്ങളും കണ്ട് മുത്തശ്ശിയെത്രയോ കാലം കൊരുത്തിട്ട- സ്വപ്നങ്ങൾ കണ്ട് മടങ്ങുന്നു ഞാനിന്ന്.. (ജ്ഞാനപീഠം ലഭിച്ച കന്നഡ സാഹിത്യകാരൻ ശ്രീ ശിവരാമകാരന്തിൻ്റെ മൂകജ്ജിയുടെ കനസുകൾ എന്ന നോവലിലെ മൂകജ്ജി)

പോക്കുവെയിൽ പോക്കുവെയിലെങ്ങോ മറഞ്ഞു മറക്കാതെ പൂക്കളെയെല്ലാം കൊഴിച്ചു ചിലമ്പിച്ച പാട്ടൊന്ന് പാടാൻ ശ്രമിച്ചു കലമ്പുന്ന കാറ്റിനോടെന്തോ പറഞ്ഞു, കുറുമ്പൊന്ന് കാട്ടുന്ന പെൺകുട്ടിയെ പോൽ മുഖം കോട്ടി ക്ഷേത്രക്കുളത്തിലെയാമ്പൽ രുദ്രേ വരച്ഛിട്ട കോലങ്ങളിൽ പള്ളിവാള് നീ വച്ചിട്ട് പോക കണ്ണീരു തൂവിത്തുടയ്ക്കാം മിനുക്കാം കണ്ണിൽ ഒളിച്ചങ്ങ് വയ്ക്കാം..

തൂക്കുപാലം

Rema Pisharody.. January 17, 2022 ========================== ഇരുളിൻ ഭയത്തിൻ്റെ തൂക്കുപാലത്തിൽ നീന്ന് പതിയെ പതിയെ ഞാനിറങ്ങി നടക്കുന്നു നോക്കിനിൽക്കവെ ഇല പൊഴിയും പോലെ എത്ര യാത്രികർ മൺഗന്ധത്തിലലിഞ്ഞ് മാഞ്ഞീടുന്നു ശിശിരം ചുംബിച്ചൊരു സ്വപ്നങ്ങൾ മരവിച്ച മനസ്സിൽ നിന്ന് കുടിയൊഴിഞ്ഞ് പോയീടുന്നു മൂവന്തി പണ്ടേ തിരിയണച്ചു നിലാവിൻ്റെ ജാലകം കൊട്ടിപ്പൂട്ടിയടച്ചു വീണ്ടും ലോകം തൂക്കുപാലത്തിൽ വീണ്ടും ഭയത്തിൻ ഭാരം ചേർത്ത് യാത്രപോകുന്നു മൗനം തുന്നിയ മുഖം, ശബ്ദം... ==============================